عکس های پست قبلی خیلی سیاه بودند. قبول دارم. ولی انسان است و شرایط روحی.
یه پرفسور امریکایی هست که تاریخ هنر توی دانشگاه پینسیل وا نیا درس می دهد. برای یکی از دوستامون در مورد زندگی مثال جالبی زده بود. گفته بود که زندگی مانند طپش قلب است. و در نوسان است و هی بالا و پایین می آید و زندگی نیز چنین است.
این چند روزه با اینکه مرتب سر می زدم به وبلاگ همه حال چندانی نداشتم که بیام آپ کنم. راستشو بخواید اتفاق خاصی هم نیفتاد که بخوام مثلا تعریف کنم.
به همین دلیل از دوستان که میان سر می زند از دوستانی که این مدت آشنا شدیم می خواهم حداقل یه بحثی چیزی بزانرند که بتونیم اینجا در موردش حرفی نظری چیزی بنویسیم. البته جدیدا توی بعضی از این وبلاگ ها دیدم که دارند از یه مسابقه حرف می زنند. والله ما هرچه خواندیم چیزی حالیمون نشد. اگه کسی چیزی سر دراورد به ما هم بگه...
خوش باشید بچه ها
ر- ز- ک- نمی دانم کیستم!!!
